XX edycja
XX edycja

Program filmowy „Usland/ Śladami Leonarda Z.”

W ramach przeglądu filmów, towarzyszących  finałowi rezydencji „Usland” i prezentacji pracy czwórki twórców w Centrum Kultury w Lublinie, bedziemy przyglądać się filmowym sposobom radzenia sobie z kryzysem – ekonomicznym, kulturalnym i społecznym. Za punkt odniesienia służą nam artystyczne strategie wypracowane przez artystów z Islandii, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Jak na przestrzeni lat wyobrażaliśmy sobie alternatywne ekonomie i metody budowania społeczeństw? Kiedy pojawiły się pierwsze artystyczne sygnały, zwiastujące kryzys kapitalizmu? Czy artyści są w stanie zaproponować skuteczne rozwiązania dla problemów politycznych?

Program: 
16 kwietnia (sobota)
18:00 Leonard/Usland: „Yes Meni naprawiają świat” reż. Andy Bichlbaum; Mike Bonanno; 90’
20:00 Leonard/Usland: „Inside Job” reż. Charles Ferguson; 120’ 

17 kwietnia (niedziela)
14:30 Leonard/Usland: „Ostatni Anglicy” reż. Derek Jarman; 87’
16:30 Leonard/Usland: „Rock w Reykjaviku” reż. Fridrik Thor Fridriksson ; 83’ 

Bilety na wszystkie pokazy w cenie 5 pln dostępne w Kasie Centrum Kultury w Lublinie.

„Yes Meni naprawiają świat”
reżyseria: Andy Bichlbaum; Mike Bonanno
dokumentalny/ Francja; USA; Wielka Brytania/ 2009/ 90′

Kiedy mężczyzna reprezentujący koncern Dow Chemical ogłosił na antenie BBC, że jego firma wypłaci odszkodowanie ofiarom spowodowanej przez siebie katastrofy ekologicznej, prowadzący program dziennikarz oniemiał ze zdumienia. „Zrobimy to, co powinniśmy byli zrobić już dawno temu” – zapewniał przedstawiciel koncernu. Euforia trwała jednak bardzo krótko. Firma szybko zdementowała informację, a BBC poprosiło o wyjaśnienia na antenie. Okazało się, że mężczyzna, który składał zaskakujące obietnice, nie ma z koncernem nic wspólnego. Skutki tego działania stały się szybko widoczne – akcje Dow błyskawicznie pikowały, a firma straciła w ciągu jednego dnia 2 miliony dolarów. Sprawcą całego zamieszania był „Yes-Men” Andy Bichlbaum – człowiek, który postawił sobie za zadanie ośmieszyć świat biznesu.

„Yes-Meni naprawiają świat” to po części dokument, po części mocumentary w stylu Michaela Moore’a, z kilkunastomiesięcznej „partyzantki” uprawianej przez jego twórców . Błyszczy humorem i podbija prostotą przekazu. Dzięki lekkości stylu i dużej dawce humoru dokument ten to przyswajalna opowieść o gospodarce światowej i globalnym rynku.

„Inside Job”
reżyseria: Charles Ferguson
dokumentalny; kryminał/ USA/ 2010/ 120′

Czy kryzys finansowy z 2008 roku był konieczny, czy można mu było zapobiec? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Charles Ferguson w swoim dziele z 2010 roku zatytułowanym „Szwindel: Anatomia Kryzysu“. Po debiutanckim dziele „Bez końca” (2007), w którym to prześwietlił amerykańską politykę prowadzoną wobec Iraku za czasów prezydentury Georga Busha, przyszła pora na odkrycie prawdy o przyczynach największego od osiemdziesięciu lat kryzysu gospodarczego na świecie. Naszym przewodnikiem po labiryncie skomplikowanych bankowych i korporacyjnych manipulacji jest Matt Damon. Wraz z nim poznajemy sięgające absurdu spekulacje, które z potocznie rozumianą wymianą towarów mają już niewiele wspólnego. Motywem przewodnim filmu jest presja wywierana przez sektor finansowy na procesy polityczne. Prezentacja zgromadzonych faktów sprawia, iż akt oskarżenia formułowany pod adresem ekonomistów, polityków i finansistów odpowiedzialnych za kryzys, staje się bardzo wiarygodny.
Film spotkał się ze znakomitym przyjęciem krytyki. Został uhonorowany wieloma prestiżowymi nagrodami. Zdobył m.in. Oskara dla najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego oraz nagrodę Amerykańskiej Gildii Reżyserów Filmowych za najlepsze osiągnięcie reżyserskie w filmie dokumentalnym.

„Ostatni Anglicy”
reżyseria: Derek Jarman
występują: Tilda Swinton; Nigel Terry; Gerrard McArthur
dramat/ Wielka Brytania; RFN/ 1988/ 87′

Artystyczny, intymny komentarz Dereka Jarmana na temat problemów w Anglii opowiedziany w języku zdecydowanie bliższym poezji niż prozie. Film przynosi mroczną medytację na temat życia w Wielkiej Brytanii pod twardymi rządami Margaret Thatcher.
Film zdobył dwie nagrody na Berlinale w 1988 r- Nagrodę Międzynarodowego Stowarzyszenia Kin Artystycznych (CICAE) na forum ‚Nowe Kino’ oraz Nagrodę Teddy- dla najlepszego filmu pełnometrażowego poświęconego gejom i lesbijkom.

„Rock w Reykjaviku”
reżyseria: Fridrik Thor Fridriksson
występują: Björk; Sigtryggur Baldursson; Júlíus Agnarsson; Friðrik Erlingsson
dokumentalny; muzyczny/ Islandia/ 1982/ 83′

Rock w Reykjaviku to film dokumentalny wyreżyserowany przez Islandczyka Friðrik Þór Friðrikssona podczas islandzkiej zimy 1981-1982 r., który został tego samego roku wyemitowany w lokalnej telewizji. Poprzez kilka występów najbardziej uznanych zespołów post-punk/new wave tamtych czasów, mających za swoje źródła różne koncerty, Friðriksson prezentuje w swoim filmie dokumentalnym alternatywną scenę muzyczną. Występom tym towarzyszą czasami krótkie wywiady z muzykami, a cały film przedstawia styl życia islandzkiej młodzieży przeciwnej establishmentowi, a popierającej anarchię, która stara się odnaleźć swoją własną tożsamość. Dzisiaj Rokk í Reykjavík jest uważany za jeden z najważniejszych filmów dokumentalnych o islandzkiej kulturze muzycznej, który uwzględnił kilka znaczących zespołów m.in. Tappi Tíkarrass, zespół punk/pop, na którego czele stała wokalistka Björk Guðmundsdóttir,oraz zespół new wave – Þeyr, uznawany dzisiaj za jeden z legendarnych islandzkich zespołów wczesnych lat osiemdziesiątych.