XX edycja
XX edycja

USLAND Śladami Leonarda Z.

„USLAND Śladami Leonarda Z.” to drugi projekt, który zostanie zaprezentowany w ramach programu rezydencyjnego “Sąsiedzi” Konfrontacji Teatralnych. O samym programie, jego idei i kolejnych gościach informacje już wkrótce. Przedstawiamy produkcję, która zostanie zaprezentowana w ramach programu już w kwietniu.

Pokaz przedpremierowy: 17 kwietnia 2016, godz. 18.00, Sala Czarna w Centrum Kultury w Lublinie

Po pokazie spotkanie na temat alternatywnych ekonomii z udziałem m.in. Adriana Bua (New Economy Foundation, Londyn) oraz Igora Stokfiszewskiego (Krytyka Polityczna, Warszawa)

Premiera: 2 czerwca 2016, Weimar, w ramach Kultursymposium Weimar

 

USLAND
Śladami Leonarda Z.

Ogólnoświatowy kryzys finansowy z 2008 roku doprowadził Islandię na skraj bankructwa. Trzy największe banki stały się niewypłacalne, waluta straciła około 35% swojej wartości a kapitalizacja islandzkiej giełdy spadła o 90%. Mimo to Islandczycy postanowili radzić sobie z kryzysem inaczej niż USA, Grecja, Włochy, Hiszpania czy Irlandia. Interes obywateli został przedłożony nad interes rynków kapitałowych. Oświadczono, że powstały dług nie jest i nie będzie publiczny. Bankierów osądzono i zamknięto w więzieniach, banki znacjonalizowano i pozwolono im upaść. Część długów Islandczyków została umorzona, bezrobocie spadło do 4%, wydatki rządu na opiekę socjalną utrzymują się na poziomie 43%. Co więcej, niezadowolenie z rządów, doprowadziło do tego, że władzę przejęły partie złożone w dużej mierze z poetów i muzyków, a na czele rządu stanął komik. Biorąc pod uwagę raport ONZ z 2015 roku, który analizuje nie tylko poziom dobrobytu w 158 państwach (PKB na głowę mieszkańca), ale także jakość opieki socjalnej, długość życia, swobodę dokonywania życiowych wyborów, hojność mieszkańców danego kraju czy skalę korupcji – Islandia znalazła się na drugim na liście Najszczęśliwszych Krajów Świata.

W USLAND podążamy śladem Leonarda Z., artysty polskiego pochodzenia, który zamieszkał na Islandii. Wiemy o nim niewiele: po pewnym czasie zniknął z wyspy, jego artystyczna biografia jest pełna paradoksów, jego prace składają się zapożyczeń i cytatów. Szukając tropów prowadzących do Leonarda, musimy uważnie śledzić własne kroki, które czasem zamazują pozostałe ślady. Rozmowy z islandzkimi twórcami i politykami, oczekiwania i prywatne projekcie oraz przeżycia z podróży po „kraju lodu i ognia” zderzone są z projektem alternatywnej ekonomii i uwodzicielskim wizerunkiem odległej wyspy.

Jak wyglądałyby nasze życia w jednym z najszczęśliwszych krajów? Jak żyłoby się artystom w państwie rządzonym przez artystów? Czy możemy wyobrazić sobie kraj pozbawiony armii, upraw., przemysłu technologicznego, w którym turystyka i sztuka stanowią największy wkład w gospodarkę? Czy chcemy wyobrażać sobie życie w świecie innym niż ten, który znamy? I czy na pewno wyobrażamy sobie lepszy, a nie gorszy świat?


Twórcy: Mateusz Atman, Agnieszka Jakimiak, Daniel Malone, Agata Siniarska
Opieka kuratorska: Marta Keil
Kurator programu rezydencyjnego “Sąsiedzi” Konfrontacji Teatralnych: Grzegorz Reske
Producentka: Ksenia Duńska
Koprodukcja Instytutu Goethego i Centrum Kultury w Lublinie (Konfrontacje Teatralne) z okazji Sympozjum Kulturalnego “Tauschen und Teilen” w Weimarze 2016. Projekt powstał w ramach programu rezydencyjnego „Sąsiedzi”, prowadzonego przez Konfrontacje Teatralne”.

Specjalne podziękowania dla Georga Blochmanna.

 

TWÓRCY

Mateusz Atman – ur. w 1985 roku; dramaturg; studiował wiedzę o teatrze, filologię polską oraz dziennikarstwo i komunikację społeczną w Poznaniu; asystował Oliverowi Frljićowi przy spektaklu „Nie-boska. Wyznanie”, Agacie Maszkiewicz przy „Błękitnie”; pracował też z Wiktorem Rubinem przy „Detroit” i Pawłem Wodzińskim przy „Samuelu Zborowskim”.

Agnieszka Jakimiak – dramatopisarka, dramaturżka i eseistka. Absolwentka MISH na Uniwersytecie Warszawskim i studentka dramaturgii na Wydziale Reżyserii krakowskiej PWST; recenzentka teatralna i filmowa, laureatka I miejsca w Konkursie o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka. Publikowała m.in. w „ResPublice”, „Dwutygodniku”, „Didaskaliach”, „Kinie”. Autorka opracowania dramaturgicznego i tekstów do spektakli w reżyserii Weroniki Szczawińskiej, m.in. Geniusz w Golfie, Jak być kochaną, Re//mix Zamkowy: 2 albo 3 rzeczy, które o niej wiem. Autorka projektów performatywnych: „Fanon. Kilka uwag o rewolucji” i „Brzozowski. Głosy wśród nocy”. Wraz z Goranem Injaciem i Joanną Wichowską współpracowała jako dramaturżka z Oliverem Frljiciem przy spektaklu „Nie-boska komedia. Szczątki” oraz „Nie-boska komedia. Wyznanie”.

Daniel Malone – urodził się w 1970 roku w Nowej Zelandii. Jest absolwentem Historii Sztuki oraz Intermediów na Uniwersytecie w Auckland.B W latach dziewięćdziesiątych współzałożyciel, a następnie Kierownik TESTSTRIP – pierwszej w Nowej Zelandii przestrzeni prowadzonej przez artystów. W roku 2007 był współzałożycielem pierwszej na wyspie komercyjnej galerii – Gambia Castle – prowadzonej przez artystów. W latach 1998-2001 wykładał Fotografię i Studia Kontekstualne na Wydziale Sztuki i Projektowania Manukau Institute of Technology w Auckland, a następnie Intermedia (od 2003) i Rzeźbę (od 2004) na Elam School of Fine Arts na Uniwersytecie w Auckland, gdzie do 2007 r. był Dyrektorem Katedry Intermediów. Reprezentował Nową Zelandię na Biennale Sztuki Współczesnej, m. in. w Sydney, Singapurze, Santiago i Guangzhou.

Agata Siniarska prowadzi swoje dociekania wokół działań scenicznych, praktyk, wykładów, video, innych. Dając szansę przez lata różnym rodzajom form teatralnych, po ukończeniu studiów choreograficznych, obecnie koncypuje zabawne badania feministyczne (feminist fun studies), kultywując swe pragnienia wobec języka i pisania, kina i animacji. Jest współzałożycielką female trouble – kolektywu opartego na przyjaźni, którego działania obracają się wokół tożsamości, ciała, feminizmu, przyjemności, afirmacji i miłości. Uzależniona od fikcji Agata prowadzi swe dochodzenia, tworząc z siebie samej, poprzez przypisane jej kulturowe struktury, narzędzia wizualnej retoryki. Każdy wizerunek, podsycany przez energię głębokiej teoretycznej jękliwości, robi z pasją i wielką fascynacją. Wielokrotnie nie samotnie, ale w kompanii wielu wspaniałych awanturników. http://cargocollective.com/agatasiniarska